فصل سى ويكم در تأويل شجرهء طيّبه به أهل بيت عليهم السّلام وشجرهء خبيثهء ملعونه به دشمنان ايشان خداوند مىفرمايد أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَفَرْعُها فِي السَّماءِ . تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ . وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ « 1 » يعنى : زده است خداوند عالميان مثلي كلمهء طيبهء نيكوى پاكيزه را - كه به قول بعضي كلمهء توحيد است كه لا اله الا اللّه باشد ، وبه قول بعضي هر كلام نيكو واعتقاد حقّى است كه خدا به آن امر كرده باشد - مانند درخت طيبهء پاكيزهء نمو كنندهء ميوه دهنده است كه ريشه‌اش در زمين فرو رفته ومحكم شده باشد وفرع وشاخهايش به آسمان بلند شده باشد وبدهد ميوهء خود را در هر وقت - يا در هر سال ، يا در هر شش ماه - به اذن وقدرت وتقدير پروردگار آن - بعضي گفته‌اند كه آن درخت خرما است ، وبعضي گفته‌اند كه آن درختى است در بهشت ، وبعضي گفته‌اند تمثيل فرموده است به درختى كه چنين باشد - كه ريشه‌اش در زمين وشاخش در آسمان باشد وهر وقت كه خواهى ميوه دهد - گواينكه در خارج مصداقى نداشته باشد ؛ وبعضي گفته‌اند كلمهء طيّبه ، ايمان است ؛ وشجرهء طيّبه ، مؤمن - ومىزند خدا مثلها براي مردمان شايد كه ايشان متذكر شوند وپند گيرند ؛ ومثل كلمهء

--> ( 1 ) . سورهء إبراهيم : 24 - 26 .